Ewangelia na XXIX Niedzielę Zwykłą

Slowa Ewangelii według świętego Mateusza

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by pochwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?». Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu Mnie kusicie, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową». Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?». Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

 
Polityka, Bóg i wiara.
 
Pieniądze i władza wzajemnie się uzupełniają w dobrym, oraz w złym. Ale dzisiejsze słowo Boże nie mówi ani o naturze pieniądza, ani nie pokazuje granic legalności władzy. Ono obnaża serce człowieka, w którym niezmiennie ożywa pokusa używania zarówno władzy, jak i pieniędzy dla egoistycznych celów. Powrót z niewoli babilońskiej za panowania Cyrusa jest dla Żydów znakiem mocy i dobroci Boga. On sam zaś, pogański król, podbijając Babilon i zezwalając na powrót z wygnania oraz wspierając odbudowę świątyni jerozolimskiej, jest dla Żydów Bożym wysłańcem. Bóg rządzi narodami. A my łatwo zgadzamy się z tą tezą pod warunkiem, że władza chroni i wspiera religię, jak to było za Cyrusa. Wówczas religia z łatwością legitymizuje władzę. Zgoła inaczej dostrzegamy więź władzy z pieniędzmi w Ewangelii. Faryzeusze pragną rękami okupantów pozbyć się Jezusa, bo Jego nauczanie ujawnia ich grzechy. Jeśli dowiodą, że odwodzi On od płacenia podatków, będzie skazany. Ale wierności Bogu nie można sprowadzać do tego, komu płaci się daniny. Człowiek stworzony na obraz Boga ma żyć według Jego woli, a jego serce ma być wolne od chciwości. Nauki Jezusa nie można zredukować do alternatywy: „albo Bóg, albo Rzym”. Kościół pierwszych wieków rozumiał to i niczego nie ujmując z posłuszeństwa Bogu, nakazywał respekt władzy świeckiej. Nieprzekraczalną granicą tego respektu było prawo do wyznawania Chrystusa i życia według Jego nauki. I dlatego źródłem radości apostolskiej nie są sukcesy ekonomiczne czy polityczne chrześcijan z Tesalonik, ale jest to wiara, miłość i nadzieja.
 

 

Ostatnie zdjęcia w galerii

  • 2014-09-18 Odpust w Mogile z udziałem naszej parafii
  • 2014-09-07 Pielgrzymka Rodzin do Kalwarii
  • 2014-08-14 Msza św. Przy Kapliczce Matki Bożej na osiedlu Oświecenia
  • 2014-08 Piesza Pielgrzymka Krakowska 2014 (człon nowohucki)
  • 2014-08 Młodzież z Mistrzejowic na Rekolekcjach 2014
  • 2014-06-26 Zakończenie Oktawy Bożego Ciała i Msza św. o uzdrowienie
Wizyty: 1587179
Wizyty dzisiaj: 398
Osób on-line: 24
Strona działa od 1 X 2009 r.